previous arrow
next arrow
Slider
Bezpieczeństwo – najważniejszy aspekt automatyki przemysłowej

Bezpieczeństwo – najważniejszy aspekt automatyki przemysłowej

Automatyka przemysłowa w dużej mierze opiera się na funkcjonowaniu linii produkcyjnych wykorzystujących maszyny w wariancie CNC. Choć urządzenia sterowane numerowo poprzez specjalny mikrokomputer przyspieszają prace wpływając na zwiększenie wydajności oraz skuteczności to w ramach ich działania śmierć poniosło wielu pracowników. Istotną rolę w procesie produkcyjnym z zastosowaniem tego rodzaju maszyn odgrywa zatem aspekt bezpieczeństwa.

Na szczęście o poziom BHP w tego typu zakładach pracy dbają coraz śmielej sami przedsiębiorcy. W specjalnie sprecyzowanym regulaminie możemy znaleźć nakazy takie jak :

– noszenie okularów ochronnych

– unikanie luźnej odzieży oraz biżuterii

– wyraźne oznaczanie płynów

– postępowanie zgodne z procedurami blokowania

Owe przepisy to tak naprawdę kropla w morzu potencjalnych zagrożeń, które czekają na pracowników. Tych jest o wiele więcej i mogą w konsekwencji prowadzić do tragicznych zdarzeń o czym wyraźnie mówią badania statystyczne. Największe ryzyko dotyczy przede wszystkim operatorów frezarek oraz tokarek. Jakie zagrożenia związane są w wykonywaniem ich pracy?

Zagrożenia czyhają na każdym kroku

Bardzo ważnym wymogiem na hali produkcyjnej na której obecne są maszyny typu CNC jest ochrona słuchu. Całkowita utrata bądź upośledzenie to chleb powszedni pośród pracowników tego rodzaju zakładów produkcyjnych. Nawet relatywnie niskie, ale stałe natężenie dźwięku przyczynia się do nieodwracalnych zmian. Sprawdźmy co mówią na ten temat liczby.

Badania statystyczne ukazują, iż 2/10 osób zatrudnionych w przemyśle bazującym na automatyzacji przemysłowej ma problemy ze słuchem na skutek wykonywania swych obowiązków. Blisko 75% takich przypadków występuje w przemyśle sektora wytwórczego. Instytut BHP zaleca w takich przypadkach stosowanie osłon na uszy oraz redukcję natężenia hałasu tam gdzie jest to możliwe. Wdrożenie tych standardów ma na celu nie tylko zmniejszenie ubytku słuchu, ale także wykreowanie bardziej przyjaznego i komfortowego środowiska pracy.

Wnętrze maszyny – piękne i niebezpieczne

Wbrew pozorom na hali produkcyjnej stosującej rozwiązania z zakresu CNC istnieje wiele scenariuszy, które wymagają wejścia do wnętrza maszyny przez jej operatora. Przykładem potrzeby zajrzenia do wnętrza jest chociażby popularny motyw wymiany szczękowego uchwytu. W celu przyspieszenia owego procesu operatorzy nie wykorzystują dźwigu i żurawia, a próbują dokonać wymiany własnoręcznie. Skutki są tragiczne, bowiem wiele tego rodzaju interwencji zakończyło się utratą życia.

Innym przykładem niebezpieczeństwa zagrażającemu życiu pracownika hali produkcyjnej jest ręczne przymocowywanie ostrza na etapie obróbki wstecznej. Źle przymocowane ostrze skutkuje śliską powierzchnię cięcia, a w efekcie historia kończy się źle nie tylko dla produktu i maszyny, ale także samego operatora.

Podsumowując – warto zagłębić się w przepisy dotyczące bezpieczeństwa pracy w halach produkcyjnych wykorzystujących maszyny typu CNC. Dotyczy to zarówno pracowników, jak i przedsiębiorców. Pamiętajmy – bezpieczeństwo jest najważniejsze.

Więcej informacji znajdziesz w serwisie http://naped-lancuchowy.pl/

Podziel się!
Posted by TransportPrecyzyjny.pl in Porady, 0 comments
Przekładnie zębate – zalety, zastosowanie i historia

Przekładnie zębate – zalety, zastosowanie i historia

Wbrew pozorom przekładnie zębate towarzyszą ludzkości od setek, a nawet tysięcy lat. Początki funkcjonowania prymitywnych kół zębatych znane były już za czasów starożytności. Aktualnie technika przekładni zębatych stosowana jest powszechnie w zaawansowanych procesach technologicznych. Działanie przekładni zębatych to podstawa wielu mechanizmów. Szerokie zastosowanie to tylko jeden z wielu zalet. Jakie inne zalety niosą ze sobą przekładnie zębate?

Przekładnie zębate – historia

Ogniwem rewolucyjnym dla zastosowania przekładni zębatych na przełomie XVIII i XIX wieku stała się branża zegarmistrzowska. Dała ona początek kolejnym zastosowaniom owej techniki, a najlepszym tego przykładem było wynalezienie maszyny parowej, której konstrukcja oparta została właśnie o zastosowanie przekładni zębatej. Kolejne – wciąż rewolucyjne osiągnięcia możliwe za sprawą zębatych przekładni dotyczyły m.in. silnika elektrycznego, parowej turbiny oraz pierwszego samochodu. Znaczenie przekładni rosło wprost proporcjonalnie do ich zastosowania, a kolejny punkt zwrotny i ponowny rozkwit przyniósł początek XXI wieku i kompleksowe zastosowanie zautomatyzowanych i precyzyjnych metod obróbki materiałów narzędziowych.

Szerokie zastosowanie przekładni zębatej – największa zaleta

Swoista ponadczasowość razem ze wspomnianym aspektem rewolucyjnym zapewnia ich główny parametr określany mianem przełożenia. W związku z owym aspektem rodzi się pytanie – dlaczego zastosowanie przekładni zębatych jest tak rozległe? Odpowiedź jest prosta, mianowicie sprawność zazębienia odpowiednio zamontowanej przekładni jest wyjątkowo duża. Dzięki temu mechanizm stosujący ową przekładnię funkcjonuje w sposób bardziej wydajny i efektywny. Pociąga to za sobą konsekwencje ekonomiczne – działamy sprawniej, taniej i skuteczniej. Dużą zaletą jest również kompaktowy rozmiar przekładni – skrzynka przekładniowa pomimo niewielkiego rozmiaru generuje moc porównywalną do innych przekładni o rozmiarach znacznie większych.

Obecnie zastosowanie przekładni zębatych dotyczy nie tylko pojazdów spalinowych i silników, ale także samolotów, okrętów, dźwigów, młynów, czy też obrabiarek. Spore zastosowanie ma związek również z produkcją maszyn rolniczych i artykułów gospodarstwa domowego. We współczesnym budownictwie tytułowe przekładnie zębowe stosowane są w celu minimalizacji kosztów realizacji danego projektu.

Duży wybór kół zębatych, listew zębatych znajduje się w renomowanym sklepie EBMiA.pl – oferujący również systemy mocowania czujników https://www.ebmia.pl/mechanika-system-mocowania-czujnikow-c-196_3518.html

Podziel się!
Posted by TransportPrecyzyjny.pl in Części i Akcesoria, 0 comments
Komfortowe busy do Niemiec tańsze i lepsze niż samolot

Komfortowe busy do Niemiec tańsze i lepsze niż samolot

Podróż do Niemiec najbardziej opłaca się samochodem, jednak nie każdego stać na zakup takiej ilości benzyny. Najlepsza opcją, jeśli podróżujemy samotnie lub w grupie, są busy do Niemiec. Jakie korzyści daje ta opcja transportu?

Wyjazdy do naszych zachodnich sąsiadów nie muszą wiązać się z wysokimi kosztami benzyny lub niewygodą, na którą narzekają pasażerowie tanich linii lotniczych. Opcje jest wiele, a jedną z najlepszych – być może najlepszą – jest podróż do Niemiec busem.

Busy do Niemiec dla podróżujących samodzielnie i w grupie

Jeśli planujesz samotny wyjazd do Niemiec lub podróżujesz z niewielką grupką znajomych albo najbliższa rodziną zdecydowanie powinieneś rozważyć podróż prywatnym busem. To także najlepsza opcja dla osób, które jadą grupą (np. grupą pracowniczą). Przewóz wielu osób jednym pojazdem do Niemiec pozwoli zaoszczędzić dużo czasu, logistycznej pracy i oczywiście pieniędzy.

Warto mieć na uwadze, że bus do Niemiec to koszt niższy niż benzyna na tak daleką trasę, a często niższy niż bilet lotniczy. Ponadto podróżując busem nie obowiązują cię restrykcyjne przepisy odnośnie bagażu. Pamiętaj, że cena biletu na samolot to jedna, a koszt zabrania walizki to coś zupełnie innego. Łatwo się naciąć. Podróż busem do Niemiec to wygoda – od razu wiesz, za co płacisz i ile rzeczy możesz wziąć. Żadnych kontroli osobistych ani bagażowych i brak lęku o to, jak potraktuje cię obsługa lotniska.

Na co zwrócić uwagę szukając busów do Niemiec?

Jeśli wiesz już, że do Niemiec pojedziesz busem, pora wybrać firmę przewozową. Rozejrzyj się za przewoźnikiem z doświadczeniem, o którym bez problemu można poczytać w sieci, znaleźć wszystkie istotne informacje oraz pozytywne opinie innych podróżnych. Ważne są także pojazdy, którymi dysponuje firma – czy są to samochody nowe, komfortowo wyposażone na tak długie trasy itd.

Świetnym wyborem będzie POLCAR z Lublina. Jest to rodzinna firma transportowa, której specjalizacją od 27 lat są busy do Niemiec. POLCAR ma w dyspozycji bardzo wygodne i komfortowe busy marki Mercedes-Benz, które podlegają regularnym kontrolom i przeglądom technicznym. Busy do Niemiec POLCAR prowadzone są przez przyjaznych, pomocnych i wykwalifikowanych kierowców, którzy pomogą z bagażem i nie tylko.

Do Niemiec z mniejszych miasteczek? Z firmą POLCAR nie problem

Warto zwrócić uwagę na to, że POLCAR oferuje bardzo rozbudowaną trasę busów do Niemiec, która pozwala na zabranie osób nie tylko z dużych miast, ale także z wielu mniejszych miasteczek.

Firma POLCAR świadczy także usługi takie jak wynajem autokarów dla osób indywidualnych i grup zorganizowanych, a także wynajem autokarów dla firm i instytucji. Warto sprawdzić pełną ofertę firmy na http://www.polcarbus.com/.

Podziel się!
Posted by TransportPrecyzyjny.pl in Usługi transportowe, 0 comments
Wszystko, co powinieneś wiedzieć o oświetleniu ostrzegawczym

Wszystko, co powinieneś wiedzieć o oświetleniu ostrzegawczym

Oświetlenie ostrzegawcze stosowane jest w celu oznaczania pojazdów uprzywilejowanych, pojazdów stwarzających utrudnienia w ruchu, a także do sygnalizacji zagrożeń w miejscach, gdzie występuje duże natężenie hałasu i sygnalizacja dźwiękowa mogłaby nie być słyszalna. Wysokiej jakości oświetlenia ostrzegawczego szukaj na https://www.wyciagarki.net/oswietlenie-ostrzegawcze-c-96.html.

Kto może używać oświetlenia ostrzegawczego?

Kiedy widzimy migającą belkę na dachu samochodu lub słyszymy dźwięk ostrzegawczy, wiemy, że oznacza to pojazd uprzywilejowany. Chociaż pierwsze skojarzenia, jakie nam się nasuwają, to pojazd policji, pogotowia ratunkowego, czy straży pożarnej, to mogą to być również inne służby. Wśród nich są pojazdy obsługi wodociągów, służb technicznych, pomocy drogowych, służb drogowych i obsługi autostrad, pogotowia gazowego i energetycznego, służb komunalnych, a także wielu innych, gdzie pojazd musi być widoczny podczas pracy na drodze.

Kiedy nie wolno używać oświetlenia ostrzegawczego?

Jednak nie każdy może korzystać z oświetlenia ostrzegawczego. Przepisy prawne regulują, kto może je stosować i w przypadku wykorzystania go w celach prywatnych, przewidywany jest mandat karny.

Jeśli kierujący pojazdem uprzywilejowanym bezzasadnie skorzysta z ułatwień w ruchu drogowym, grozi mu grzywna w wysokości 300 zł. Kiedy zostaną naruszone przepisy o obowiązku wysyłania żółtych sygnałów błyskowych przez pojazd, grozi grzywna 200 zł. Natomiast w przypadku, gdy zostanie bezpodstawnie użyty żółty sygnał błyskowy, kierujący może otrzymać grzywnę w wysokości 100 zł.

Wykorzystanie lamp ostrzegawczych

Lampy ostrzegawcze koloru niebieskiego stosowane są w pojazdach uprzywilejowanych, takich jak: ambulans, pojazdy służby więziennej, pojazdy żandarmerii wojskowej, radiowóz, wóz strażacki i innych. Natomiast lampy ostrzegawcze koloru czerwonego przeznaczone są dla pojazdów prowadzących i zamykających kolumnę samochodów. Za to lampy ostrzegawcze koloru pomarańczowego dedykowane są pojazdom służb drogowych oraz innym pojazdom stwarzającym zagrożenie lub utrudnienie w ruchu, takim jak: kombajn rolniczy, pojazdy na lotnisku poruszające się wokół dróg kołowania, parkingów i pola wzlotów, pojazdy wykonujące prace na drogach i w halach produkcyjnych, polewaczka, pomoc drogowa, śmieciarka, walec drogowy.

Wysokiej jakości lampy ostrzegawcze

Jak widać, lampy ostrzegawcze są używane w wyjątkowych przypadkach, dlatego ważne, by były wykonane z odpornych na uszkodzenia oraz trwałych materiałów. Szukaj ich na https://www.wyciagarki.net/. Firma oferuje lapy / listwy / belki ostrzegawcze LED, które wykonane są z wysokiej jakości poliwęglanu oraz aluminium, dzięki czemu można utrzymać je w dobrym stanie przez wiele lat.

Wśród szeregu zalet lamp ostrzegawczych LED, jest m.in.:

  • prosty montaż i użytkowanie
  • bardzo niski pobór prądu
  • dobra widoczność w dzień i w nocy
  • doskonały stosunek jakości do ceny
  • energooszczędność
  • homologacja
  • odporność na warunki atmosferyczne
  • odporność na wibracje i uderzenia
  • szeroki zakres dopuszczalnych temperatur pracy
Podziel się!
Posted by TransportPrecyzyjny.pl in Części i Akcesoria, 0 comments
Porady dla początkujących kierowców ciężarówki

Porady dla początkujących kierowców ciężarówki

Poradnik kierowcy ciężarówki przyda się każdemu, a szczególnie młodemu kierowcy tira. Wiadomo, że bycie kierowcą zawodowym może być przytłaczające dla niedoświadczonego kierowcy. Powinienem zakupić własny pojazd? Co powinienem ubierać? Wolę dobre pieniądze czy pozostawanie blisko domu?
To kilka z wielu pytań, które młody kierowca zadaje sobie rozpoczynając przygodę z truckingiem. W internecie krąży wiele dobrych porad dla nowych kierowców. Część z nich oparta po prostu na zdrowym rozsądku, kolejna część krytyczna dla przetrwania w tej branży.

  • Zawsze noś strój odpowiedni do wykonywanej pracy np. buty ochronne, NIE SANDAŁY. W Polsce obowiązują przepisy dotyczące tego co możesz, a czego nie możesz nosić pracując jako kierowca zawodowy. Jeśli jesteśmy w temacie obuwia, musi być to obuwie pełne, bez odkrytych palców.
  • Podczas cofania zapamiętaj REGUŁĘ: WYJDŹ Z POJAZDU I ROZEJRZYJ SIĘ. Zajmie ci to kilka sekund, a pozwoli uniknąć wypadków.
  • Baw się, zrelaksuj, rozluźnij. Nie pozwól, by opanował cię stres. Myśl o każdym dniu jak o nowej przygodzie, nowym doświadczeniu na drodze, nowych wspomnieniach do zapamiętania.
  • Zawsze pamiętaj, by sprawdzić podpięcie naczepy kiedy podpinasz ją lub zostawiłeś zestaw bez nadzoru.
  • Zainwestuj w przyzwoity laptop lub tablet, na którym będziesz mógł oglądać filmy i słuchać muzyki lub audiobooków podczas długich postojów.
  • Przed każdą trasą zrób wstępną inspekcję techniczną pojazdu. Nigdy nie wiesz, co może pójść nie tak, a bezpieczeństwo jest najważniejszym aspektem prowadzenia ciężarówki!
  • Sprawdzaj wagę ładunków i upewnij się, że nie jesteś przeciążony.
  • Dobrze zaplanuj przejazd, by uniknąć korków i oszczędzić paliwo.
  • Nigdy nie używaj długich świateł w nocy, by nie oślepić drugiego kierowcy.
  • Ty kontrolujesz ciężarówkę. NIGDY nie pozwól by to ona przejęła kontrolę nad tobą.
  • Jeśli masz smykałkę do biznesu i chcesz posiadać własną firmę, rozważ pracę w kierunku posiadania własnej ciężarówki bądź taboru.
  • Zawsze miej w kabinie dodatkową parę butów do kąpieli.
  • Trucking to nie tylko kariera, to styl życia. Musisz być gotów na dokonanie wielu poświęceń, czas spędzony w domu to jedno z największych, gdyż jeśli będziesz kierowcą w transporcie międzynarodowym, możesz być poza domem 4-6 tygodni. Chyba, że będziesz kierowcą liniowym lub dedykowanym, to pozwala na pozostawanie bliżej domu. Wybór jest Twój.
  • Bądź przykładnym kierowcą. Nie jedź z niedozwoloną prędkością. Zawsze zapinaj pas bezpieczeństwa.
  • Nie dzwoń i nie pisz prowadząc. Zatrzymaj się, jeśli musisz zadzwonić i nie odbieraj telefonów w drodze.
  • Posiadaj przy sobie gotówkę kraju, w którym realizujesz przewozy.
  • Użyj jednego pasa bądź łańcucha więcej zabezpieczając towar, niż proszą o to przepisy lub to co usłyszałeś od innych.

Źródło: http://blogtransportowy.pl/porady-dla-poczatkujacych-kierowcow-ciezarowki/

Podziel się!
Posted by TransportPrecyzyjny.pl in Porady, 0 comments
Gdzie kupić części do TIRA

Gdzie kupić części do TIRA

Zadbany TIR potrafi prezentować się lepiej niż nie jeden sportowy samochód kupiony w salonie. Chyba każdy z nas pamięta reklamę Coca Coli z pięknym, czerwonym TIR’em oraz kultową już muzyczkę „coraz bliżej święta„. Jednak powróćmy do naszej rzeczywistości gdzie tak ładnie prezentujących – jak na obrazku – ciężarówek jest garstka, a reszta powinna wieki temu znaleźć się w warsztacie celem wymiany większości części.

Czy części do TIR’ów są drogie?

Dobre, markowe części do samochodów ciężarowych są niezwykle drogie. Firmy posiadające całe floty samochodów ciężarowych dokładnie wiedzą jak wygląda okres kiedy jeden TIR za drugim trafiają do warsztatu, bo największa ilość awarii dzieje się na początku zimy. Wtedy właściciel uruchamia konto debetowe i rozpoczyna szukanie sklepu z tanimi częściami do samochodów ciężarowych, a Ci z większym doświadczeniem w tej branży szukają części w normalnej cenie, bo wiedzą czym taka oszczędność się może skończyć.

TIR to bestia! Kilkanaście ton stali, które w przypadku awarii może spowodować ogromne szkody o zagrożeniu życiu innych uczestnikach ruchu nie trzeba wspominać. Nowe części do samochodów ciężarowych są droższe o 30-40% od używanych a mają znacznie dłuższą żywotność, a w przypadku jak się znajdzie dobry sklep z częściami do TIR’ów to różnice mogą nawet wynosić 20-25%.

Jak znaleźć dobry sklep z częściami do TIR’ów

W Polsce tak naprawdę istnieje bardzo mało firm które oferują części do samochodów ciężarowych z racji, że na stanie takiego sklepu by musiało się znaleźć bardzo dużo części które – jak wspomniano wcześniej – nie są tanie. Z tego powodu po prostu bardzo mało osób stać na założenie takiej firmy, a zapotrzebowanie na części do ciężarówek rośnie i niestety większość firm zaopatruje się za granicą.

Dlatego jeżeli masz możliwości finansowe to załóż sklep z takimi częściami do TIR’ów i na pewno będziesz miał ogromne pieniądze, które płyną z branży transportu. Na początku będzie ciężko, bo zdobycie zaufania właścicieli samochodów ciężarowych nie jest łatwe, ale jeżeli będziesz oferował dobre części do TIR’ów w normalnej cenie to szybko się w środowisku rozejdzie o Twoim sklepie, a wtedy zyski będą ogromne.

Jednym z największych dystrybutorów części do samochodów osobowych i ciężarowych jest INTERCARS, ale jedynie większe sklepy z częściami mogą liczyć na duże upusty. Jest to bardzo zdrowe podejście ponieważ właśnie bardzo dużo sklepów zaopatruje się w INTERCARS’ie i z całkiem dobrym zyskiem sprzedaje części do klientów indywidualnych, których z roku na rok (według badań statystycznych) jest coraz więcej, a więc jest to biznes z bardzo świetlną przyszłością.

Źródło: http://www.mazurskieopr.pl/biznes/gdzie-kupic-czesci-do-tira.html

Podziel się!
Posted by TransportPrecyzyjny.pl in Części i Akcesoria, 0 comments
Jak zaplanować dostawę towaru na statek

Jak zaplanować dostawę towaru na statek

Sprzedający dowozi towar do portu. Dostarcza go przewoźnikowi i ładuje na pokład. Za wszystkie te czynności odpowiada i płaci rachunki, ale na tym jego obowiązki się kończą.

Jeżeli w trakcie transportu towaru wykorzystywana będzie droga morska, strony umowy mogą wykorzystać jedną z formuł handlowych ze zbioru Incoterms. Te, które zostały opracowane dla drogi morskiej, kryją się pod akronimami: FAS, FOB, CFR oraz CIF.

Wybór każdej z nich skutkuje innym rozłożeniem obowiązków i uprawnień sprzedającego i kupującego w zakresie organizacji transportu towaru. Dwie pierwsze oddają gestię transportową i ubezpieczeniową w ręce kupującego. Oznacza to uprawnienie, ale i obowiązek zorganizowania transportu na zasadniczej (morskiej, wodnej) drodze transportu i poniesienia jego kosztów. Z kolei formuła CFR przenosi gestię transportową na sprzedającego, pozostawiając gestię ubezpieczeniową przy kupującym. Przy ostatniej regule CIF, to sprzedający organizuje transport i ponosi jego koszt oraz ma obowiązek ubezpieczyć towar, chociaż ryzyko jego uszkodzenia lub utraty ponosi tylko do czasu dokonania załadunku na statek.

Przyjmując, że importer (kupujący) byłby skłonny zachować gestię transportową oraz ubezpieczeniową i chciałby zwolnić się z konieczności przeprowadzania jakichkolwiek operacji w kraju eksportera, strony powinny wybrać formułę FOB (Free on Board). Reguła, którą tłumaczy się jako „Dostarczone na statek”, wskazuje na port załadunku (np. FOB Gdańsk, FOB Hamburg), do którego zawinąć ma statek zamówiony i opłacony przez kupującego.

W przypadku wyboru tej formuły handlowej, eksporter (sprzedający) ma obowiązek:

– wytworzyć (wyprodukować, kupić – jeżeli sprzedający jest pośrednikiem) towar zamówiony przez partnera handlowego,

– opakować go w odpowiedni sposób, w tym uwzględniając warunki przewozu drogą wodną oraz oznakować zgodnie z instrukcjami przekazanymi przez kupującego (wyjątkowo opakowanie nie jest wymagane, jeżeli zwyczajowo towar danego rodzaju przewozi się bez opakowania),

– na własny koszt i ryzyko dostarczyć ładunek do ustalonego portu załadunku,

– na własny koszt i ryzyko zorganizować załadunek towaru na podstawiony statek i dokonać tego załadunku,

– odprawić towar w eksporcie, przechodząc procedurę wywozu lub inną równoważną. Jeżeli istniałby wymóg uprzedniego zdobycia licencji lub pozwoleń na eksport, to ich uzyskanie należy do obowiązków sprzedającego.

Jeżeli w dniu (terminie, okresie) wskazanym w umowie towar znajdzie się na pokładzie statku, dostawę towaru uznaje się za prawidłowo dokonaną. Może to potwierdzać morski list przewozowy, np. kwit sternika (pierwszego oficera) lub konosament uzyskany na towary załadowane. Uwidoczniona na dokumencie data załadunku, informacja o braku widocznych uszkodzeń (np. przy konosamencie będzie to tzw. konosament czysty) oraz podpis osoby upoważnionej (przewoźnika, kapitana, oficera) będą świadczyć o tej prawidłowej dostawie. Dla sprzedającego oznacza to powstanie uprawnienia do żądania zapłaty wynagrodzenia (oczywiście na warunkach, w tym w terminie ustalonym w kontrakcie, który może przewidywać odroczony termin – kredyt kupiecki).

Natomiast kupujący jest zobowiązany do odebrania tak dostarczonego towaru i z tą chwilą (terminowej dostawy ładunku na statek) przejmuje ryzyko jego przypadkowej utraty lub uszkodzenia. Stąd jeżeli w porcie dojdzie, np. do zamieszek, w wyniku których towar zostanie uszkodzony albo już po wypłynięciu z portu, towar zostanie zalany (w wyniku sztormu), czy wreszcie zostanie wyrzucony za burtę w wyniku świadomie podjętej decyzji przez kapitana statku (awaria wspólna), to za tę stratę całkowitą lub częściową odpowiada kupujący. I taka strata nie zwalnia go z obowiązku zapłacenia kontrahentowi za dostarczony towar.

Dlatego to na kupującym spoczywa gestia ubezpieczeniowa. Nie ma on obowiązku, ale może ubezpieczyć towar (ubezpieczenie typu cargo) przerzucając ryzyko jego utraty lub uszkodzenia na podmiot trzeci, czyli firmę ubezpieczeniową. Rodzaj (zakres) ubezpieczenia powinien być dobrany do trasy przewozu i rodzajów zagrożeń (długość trasy, strefa klimatyczna, pora roku, obszary występowania zjawiska piractwa morskiego), jakie potencjalnie mogą wystąpić. Zakres ubezpieczeń jest zróżnicowany i warto o tym pamiętać, studiując ogólne warunki ubezpieczenia i klauzule wyłączające zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela.

Źródło: http://www.rp.pl/Firma/306219990-Incoterms-Jak-zaplanowac-dostawe-towaru-na-statek.html

Podziel się!
Posted by TransportPrecyzyjny.pl in Usługi transportowe, 0 comments
Plusy i minusy pracy w zawodzie spedytora!

Plusy i minusy pracy w zawodzie spedytora!

Wrażenia młodego spedytora, czyli plusy i minusy pracy w tym zawodzie!

Mówiąc o Spedytorze przez duże „S” na myśli mamy oczywiście osobę doświadczoną, zdolną do szybkich i trafnych decyzji, która w swojej karierze stawiała czoła niejednej kryzysowej sytuacji, znającą rynek i jego kaprysy oraz świetnie radzącą sobie w kontaktach zarówno z przewoźnikami, jak i klientami. Jednak zanim spedytor dorobi się tego dużego „S” czeka go długa droga. Na samym jej początku kariera w spedycji zdaje się być bardzo kuszącą opcją – motywacyjny system premiowy, wysokie zarobki, duża samodzielność w działaniu itp. A co spotka go na drugim kroku?

Fakt, iż pracy w spedycji próbuje z powodzeniem wiele osób, które kończyły studia filologiczne udowadnia, że jeśli mamy niezbędne do tej pracy narzędzie, jakim jest język obcy, zdobycie innych nie stanowi na ogół wielkiego problemu. Plusem pracy w spedycji jest więc teoretyczna łatwość wejścia w zawód. Generalnie praca ta wymaga wiedzy, którą można stosunkowo szybko przyswoić – mówimy tu oczywiście o wiedzy wymaganej do sprawnej realizacji zleceń w danej firmie, w określonym obszarze działań. O ile fachu lekarza czy prawnika nikt nie nauczy się w pół roku, o tyle półroczne szkolenie początkującemu spedytorowi pozwala na całkiem swobodne samodzielne poruszanie się w branży TLS. Wiele osób bardzo dobrze sprawdza się na stanowisku spedytora nie mając wykształcenia kierunkowego, trafiając do spedycji niejako „z przypadku”.

Jednak mimo początkowego braku spiętrzonych wymagań wobec osoby chcącej spróbować swych sił w spedycji, weryfikacja predyspozycji kandydata następuje szybko. Umiejętność pracy pod presją czasu, podejmowania szybkich i odpowiedzialnych decyzji, szeroko pojęte zdolności analityczne, odporność na stres – to cechy, których spedytorowi zabraknąć nie może. Praktyka szybko dyskwalifikuje osoby nieradzące sobie ze sporą ilością czynności do wykonania naraz, wielozadaniowość to umiejętność niezbędna do osiągania dobrych wyników. Przy czym taka właśnie specyfika pracy  wiąże się ściśle z ryzykiem zawodowym. Jednoczesne zajmowanie się kilkunastoma/kilkudziesięcioma ładunkami dziennie  u osoby nieprzywykłej do takiego trybu pracy może prowadzić do błędów. Niestety, w tym zawodzie nawet drobne pomyłki, (takie jak np. błąd w wymiarach ładunku, który w innych okolicznościach nazwalibyśmy „literówką”) mogą mieć poważne konsekwencje.

Dodatkową trudnością pracy spedytora jest łączenie skuteczności działania z wysoko rozwiniętymi umiejętnościami interpersonalnymi. Zdolności negocjacyjne, profesjonalizm, umiejętność zdefiniowania i sprecyzowania potrzeb klienta, zaufanie i chęć do współpracy ze strony przewoźników – wszystko to składać się będzie na wynik w postaci marży czy ilości zrealizowanych zleceń.
Dla osób znających języki, które posiadają łatwość uczenia się nowych rzeczy, praca jako spedytor może się okazać wyzwaniem, które warto było podjąć. Jest to jednak jeden z tych zawodów, do których trzeba się „przymierzyć” w praktyce, by stwierdzić z całą pewnością, że się doń nadajemy. Jeśli w codzienności walki z wymaganiami klientów, goniącymi terminami, wycenami „na wczoraj”, niezbyt skorymi do kompromisu przewoźnikami odnajdziemy ten moment dnia, w którym pojawiać się będzie (nie mająca znowu tak wiele wspólnego z finansami)  uczucie satysfakcji, to znak, że jesteśmy na dobrej drodze do dużego „S”.

Źródło: http://www.pracujwlogistyce.pl/16-abc-zawodow-tsl/1060-plusy-i-minusy-pracy-w-zawodzie-spedytora

Podziel się!
Posted by TransportPrecyzyjny.pl in Spedycja, 0 comments
Aby przewozić pasażerów trzeba spełniać wiele warunków

Aby przewozić pasażerów trzeba spełniać wiele warunków

Aby zajmować się przewozem osób nie wystarczy być tylko właścicielem samochodu. Dodatkowo trzeba spełnić wiele często skomplikowanych przepisów o transporcie drogowym. Najwięcej problemów jest, gdy firma zajmuje się przewozem osób w celach zarobkowych.

W przypadku, gdy przedsiębiorca używa pojazdów, które przewożą osoby wyłącznie na własne potrzeby, również musi stosować się do przepisów transportu drogowego. Bardzo często niezbędne jest zaświadczenie o przewozach na użytek własny.

Jeżeli w firmie jest samochód osobowy lub bus do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą z przeznaczeniem wyłącznie na potrzeby własne nie trzeba stosować przepisów ustawy o transporcie drogowym. Jednak nie oznacza to pełnej swobody przedsiębiorcy. Wobec zatrudnianych kierowców musi stosować przepisy o czasie pracy kierowców. Musi także pamiętać, że nie może przewozić nikogo odpłatnie. Natomiast, według wyjaśnień Inspekcji Transportu Drogowego nie musi etatowo zatrudniać kierowców, którzy prowadzą takie pojazdy. Może im to tylko zlecić.

Jeżeli samochód przeznaczony jest do przewozu więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, wówczas przedsiębiorca musi posiadać zaświadczenie o przewozach na użytek własny. Zaświadczenia takie wydawane są na nie więcej niż 5 lat. Przedsiębiorca jest zobowiązany do zgłaszania na piśmie zmian danych w ciągu 14 dni.

W ustawie o transporcie drogowym (tekst jedn. DzU z 2004 r. nr 204, poz. 2088 ze zm.; w skrócie: ustawa o transporcie) określono warunki, które są niezbędne, aby uznać, że przedsiębiorca prowadzi przewozy na użytek własny.

Zgodnie z ustawową definicją, przewozem osób na potrzeby własne jest każdy przejazd pojazdu, który przeznaczony jest do nieodpłatnego przewozu osób i wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo do jego działalności gospodarczej. Nie ma znaczenia, czy przewóz odbywa się z pasażerami, czy bez nich.

Dodatkowo spełnione muszą być warunki:
– samochody muszą być prowadzone przez przedsiębiorcę lub jego pracowników;
– przedsiębiorca musi mieć tytuł prawny do dysponowania pojazdami;
– celem przejazdu musi być przewóz osób na potrzeby firmy albo przewóz pracowników i ich rodzin.

Przedsiębiorcy, którzy przewożą osoby wyłącznie w kraju muszą posiadać zaświadczenie na krajowy niezarobkowy przewóz drogowy osób. Natomiast przy przewozach zagranicznych wymagane jest zaświadczenie na międzynarodowe niezarobkowe przewozy drogowe osób.
Na podstawie międzynarodowego zaświadczenia można również przewozić niezarobkowo osoby na terenie kraju.

Ważne jest, aby przewoźnicy posiadali oprócz zaświadczeń, również wypisy z nich. Wypis trzeba wozić w każdym z pojazdów, który jest zgłoszony do zaświadczenia.

O wydanie zaświadczenia krajowego przedsiębiorca musi wystąpić do starosty. Natomiast zaświadczenie międzynarodowe wydaje w imieniu ministra transportu Biuro Obsługi Transportu Międzynarodowego.

Jeżeli przewozy na potrzeby własne, które wymagają zezwolenia są wykonywane niezgodnie z nim, wówczas minister infrastruktury ma prawo odmówić wydania nowego zaświadczenia przez 3 lata.

Przy międzynarodowych niezarobkowych przewozach osób konieczne jest spełnienie dodatkowych wymagań. Przedsiębiorca, który przekracza polską granicę musi posiadać formularz jazdy, a przy wyjazdach do wybranych krajów również odpowiednie zezwolenie. W formularzu jazdy muszą znaleźć się dane dotyczące przedsiębiorcy oraz pojazdu, miejsce rozpoczęcia i zakończenia podróży, a także imienna lista przewożonych osób.

O zaświadczenie nie muszą ubiegać się ci, którzy nie są przedsiębiorcami. Dotyczy to także rolników, którzy zajmują się uprawami rolnymi oraz chowem i hodowlą zwierząt, ogrodnictwem, warzywnictwem, leśnictwem i rybactwem śródlądowym i podlegają ustawie o ubezpieczeniu społecznym rolników.

Przy nieodpłatnych przewozach osób muszą uważać osoby, które prowadzą usługi turystyczne. Należy pamiętać, że przewozy w ramach usług turystycznych nie są uznawane za przewozy na użytek własny, nawet wówczas gdy przedsiębiorca wlicza je w cenę. Oznacza to, że przedsiębiorcy zawsze muszą posiadać licencję, zezwolenie oraz certyfikat kompetencji zawodowych.

Przy prowadzeniu zarobkowych przewozów osób nie ma znaczenia wielkość pojazdu. Licencję muszą posiadać zarówno ci, którzy dysponują samochodami osobowymi, jak i kilkudziesięcioosobowymi autokarami.

Aby założyć firmę, która zajmuje się przewozem osób trzeba spełniać kilka warunków:
– przynajmniej jedna z osób z zarządu firmy musi posiadać certyfikat kompetencji zawodowych;
– na każdy samochód musi być założone odpowiednie zabezpieczenie;
– kierowcy muszą posiadać właściwe kwalifikacje.

Przewoźnicy osób muszą uzyskać krajowe lub międzynarodowe licencje na przewóz osób. Aby otrzymać licencję, przynajmniej jedna osoba z zarządu firmy musi posiadać certyfikat kompetencji zawodowych. Certyfikaty takie wydaje Instytut Transportu Samochodowego w Warszawie (www.its.home.pl). Natomiast szkolenia i egzaminy odbywają się w różnych miejscach w całym kraju.

Egzamin na certyfikat kompetencji zawodowych wcale nie jest łatwy. Przy ubieganiu się o dokument na przewozy osób trzeba znać zagadnienia związane z prawem przewozowym oraz z kodeksem cywilnym, w tym: umowy, reklamacje, ubezpieczenia, odszkodowania i gwarancje. Licencje nie zostaną wydane bez znajomości prawa handlowego, łącznie z procedurami związanymi z upadłością firmy, prawa finansowego, w tym podatki, opłaty drogowe i szeroko pojęte kredyty, a także gwarancje, zastawy, poręczenia i leasing. Niezbędna jest także znajomość organizacji oraz zarządzania firmą, w tym spraw związanych z rachunkowością, bilansem i wdrażaniem nowoczesnych systemów zarządzania, a także negocjacjami handlowymi. Kandydat, który stara się o certyfikat musi także wykazać się znajomością przepisów branżowych.

Przedsiębiorcy oraz członkowie zarządów przygotowują się do uzyskania certyfikatów poprzez uczestnictwo na specjalnych kursach. Ich koszt waha się od 700 zł do ponad 1000 zł.

Szczegółowo co trzeba wiedzieć, aby zdać egzamin mówi rozporządzenie dotyczące uzyskiwania certyfikatów kompetencji zawodowych w transporcie drogowym (DzU z 2003 r. nr 176, poz. 1720).

Aby uzyskać licencję trzeba spełniać wymagania dotyczące certyfikatu oraz posiadać zabezpieczenie finansowe i nie być karanym.

Licencje na przewozy krajowe osób wydaje starosta właściwy ze względu na siedzibę przedsiębiorcy, natomiast na międzynarodowe minister infrastruktury, który upoważnił do tego Biuro Obsługi Transportu Międzynarodowego.

Licencji na międzynarodowy przewóz osób autobusem udziela się maksymalnie na 5 lat. Wynika to z przepisów unijnych. Natomiast, jeżeli jest to pojazd mniejszy, posiadający nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą wówczas licencji udziela się na okres od 2 do 50 lat.

Na krajowy przewóz osób udzielana jest licencja również na okres od 2 do 50 lat..

Autobus według kodeksu drogowego (tekst jedn. DzU z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.) to pojazd samochodowy, który konstrukcyjnie został przeznaczony do przewozu więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą.

Licencja na przewóz osób nie uprawnia do przewozów taksówką. Aby wykonywać takie przewozy trzeba mieć odrębną licencję. Licencja na taksówkę również nie upoważnia do przewozów osób innymi pojazdami niż taksówki.

Jeżeli przedsiębiorca zamierza uruchomić linię autobusową, czyli według ustawy o transporcie prowadzić linię regularną sama licencja na przewóz osób nie jest wystarczająca. Jednak jest niezbędna do uzyskania zezwolenia na tego typu przewozy.

Aby dostać tego typu zezwolenie, trzeba prowadzić działalność zgodnie z zasadami, które określa art. 18b ustawy o transporcie. Według niego:
– autobusy muszą spełniać odpowiednie wymagania techniczne;
– rozkład jazdy musi być dostępny na wszystkich wymienionych w nim przystankach oraz dworcach autobusowych; w rozkładzie muszą znaleźć się informacje o siedzibie przewoźnika oraz numerze telefonu;
– opłaty za przejazd muszą być pobierane według cennika, a pasażer zgodnie z przepisami o kasach fiskalnych musi otrzymać bilet;
– cennik musi znajdować się w każdym autobusie oraz w kasach dworcowych; muszą znajdować się w nim także ceny biletów ulgowych, które określane są między innymi na podstawie ustawy o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (DzU z 2002 r. nr 175, poz. 1440 ze zm.).

Osobom, które prowadzą linie autobusowe nie wolno między innymi:
– używać innych pojazdów niż autobusy, czyli nie mogą przewozić osób busami, które zabierają do 9 osób łącznie z kierowcą;
– zabierać oraz wysadzać pasażerów poza przystankami, które są określone w rozkładzie.

Do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć wiele dokumentów, między innymi:
– wykaz pojazdów wraz z określeniem liczby miejsc, którymi chce wykonywać przewozy;
– schemat połączeń oraz proponowany rozkład jazdy;
– cennik;
– potwierdzenie uzgodnienia zasad dotyczących korzystania z przystanków z ich właścicielami bądź zarządzającymi.

Jeszcze więcej wymagań muszą spełnić przedsiębiorcy, którzy zamierzają prowadzić międzynarodową linię regularną. Wówczas niezbędny jest również harmonogram czasu pracy oraz odpoczynku kierowców.

Dodatkowo wydanie lub zmiana zezwolenia na linie o długości do 100 km powinny być poprzedzone analizą rynkowej sytuacji w zakresie przewozu osób. Jest to bardzo ważne, szczególnie gdy chodzi o zwiększenie liczby kursów lub zmianę godzin odjazdów.

W przypadku, gdy trasa autobusu biegnie wyłącznie w kraju, zezwolenia na przewozy regularne wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, starosta, marszałek województwa. Natomiast w przypadku tras międzynarodowych minister transportu.

Zezwolenie wydawane jest maksymalnie na pięć lat. Po upływie tego okresu jest przedłużane pod warunkiem, że przewoźnik nie przekroczył swoich uprawnień. Natomiast wszystkie zmiany powinny być zgłaszane w ciągu 14 dni od ich powstania. Przy niektórych niezbędna jest również zmiana zezwolenia.

Gdy przedsiębiorca złoży wszystkie wymagane dokumenty oraz spełni niezbędne warunki musi liczyć się z możliwością uzyskania odmowy starosty lub marszałka województwa na podstawie art. 22a ustawy o transporcie.

Przedsiębiorca nie uzyska zezwolenia, gdy pojazdy, które pozostają w jego dyspozycji nie są w stanie obsłużyć proponowanego przedsięwzięcia. Odmowę może uzyskać również, gdy:
– projektowana linia może zagrażać już istniejącym liniom obsługiwanym przez więcej niż jednego przewoźnika;
– projektowana linia może zagrażać rentowności porównywalnych usług kolejowych;
– przewoźnik, z przyczyn zależnych od niego, nie wykonuje przynajmniej przez 7 dni przewozów na innych obsługiwanych przez siebie liniach;
– przewoźnik nie przestrzega warunków, które określone są w wydanym pozwoleniu lub wykonuje przewozy niezgodnie z pozwoleniem.

Kandydaci na taksówkarzy nie muszą spełniać wszystkich warunków z ustawy o transporcie drogowym, ale wcale nie oznacza to, że łatwiej zostać taksówkarzem niż przewoźnikiem osób. Liczba taksówkowych licencji w poszczególnych miastach i gminach jest ograniczona. Dlatego też nie wszyscy kierowcy mogą ją otrzymać. Gminy określają liczbę licencji, które mogą wydać w danym roku do końca listopada poprzedniego roku. W celu określenia ich ilości zasięgają opinii organizacji, które zrzeszają taksówkarzy oraz organizacji, które chronią prawa konsumenta.

Prostsze jest natomiast szkolenie taksówkarzy. Dotyczy one głównie: wiedzy praktycznej, w tym najważniejsze przepisy prawa dotyczące transportu drogowego, ruchu drogowego, prawa przewozowego, taksometrów, podatków dla taksówek, przepisów lokalnych, w tym ceny i oznakowanie taksówek, topografii terenu, wybranych zagadnień BHP, kodeksu pracy oraz postępowania w razie kontroli. Cały kurs trwa 28 godzin. Szkolenie zakończone jest egzaminem zdawanym przed komisją powołaną przez starostę.

Licencja jest wydawana na teren danej gminy, gmin sąsiadujących lub miasta. Jeżeli taksówkarz ma licencję na konkretną gminę, to w jej granicach może wykonywać przewozy bez przeszkód. Natomiast w innym terenie musi liczyć się z ograniczeniami. Może zawozić pasażerów do innego miasta lub w drodze powrotnej zabierać pasażerów. Może także wykonać przewozy poza swoim obszarem, gdy otrzyma takie zlecenie. Jednak nie wolno mu oczekiwać na postoju taksówek na nowych klientów.

Przedsiębiorcy, którzy posiadają licencje na krajowy lub międzynarodowy przewóz osób, ale nie na taksówkę nie mogą działać jako taksówki. Dlatego też nie wolno im:
– umieszczać i używać w samochodzie taksometru:
– umieszczać na dachu lamp lub innych urządzeń technicznych;
– umieszczać na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem i telefonem przedsiębiorcy.

Tego typu obostrzenia są wynikiem nagminnego podszywania się przedsiębiorców, którzy prowadzą zarobkowo samochody osobowe pod taksówki. Wówczas pseudotaksówkarze zamiast podświetlanego napisu „taxi” umieszczali np.: „taki” lub inny o podobnym brzmieniu. Czasami instalowali też nielegalizowane taksometry oraz żądali wyższych stawek niż wynikałoby to ze wskazań legalnych urządzeń. Na takich przewoźników skarżyli się legalni taksówkarze oraz klienci.

Ustawa o transporcie drogowym określa również wymagania wobec kierowców, którzy zajmują się transportem drogowym osób. Muszą oni między innymi:
– mieć ukończone 21 lat;
– posiadać prawo jazdy;
– ukończyć kurs dokształcający dla kierowców pojazdów przeznaczonych do przewozu osób, które prowadzą wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego;
– przechodzić obowiązkowe badania lekarskie i psychologiczne.

Przewoźnicy, którzy zatrudniają kierowców mają obowiązek:
– wysyłać ich na badania lekarskie i psychologiczne oraz płacić za nie;
– przez cały okres zatrudnienia kierowcy przechowywać orzeczenia lekarskie oraz zaświadczenia o ukończeniu przez nich kursów dokształcających;
– prowadzić dokumentację dotyczącą czasu pracy kierowcy;
– wystawić kierowcy zaświadczenie, że jest on u niego zatrudniony oraz spełnia przy tym wszystkie wymogi ustawowe.

Kierowca musi podczas wykonywania transportu posiadać takie zaświadczenie oraz okazywać je podczas kontroli. Takie same przepisy dotyczą przedsiębiorców, którzy sami są kierowcami.

Za przejazdy autobusami po krajowych drogach należy uiszczać opłatę, czyli wykupić tzw. winietę. Dotyczy to przewozów na użytek własny, a także zarobkowych.

Do zeszłego roku obowiązek opłaty ciążył tylko na autobusach o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Obecnie dotyczy wszystkich autobusów, czyli pojazdów, które zabierają więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą.

Po drogach wojewódzkich, gminnych i lokalnych można jeździć bez winiet. Nie potrzebują ich również taksówkarze, komunikacja miejska, zakłady pracy chronionej oraz zakłady aktywności zawodowej, jeżeli wykonują przewozy na swoje potrzeby.

Źródło: http://www.tur-info.pl/p/ak_id,24426,,przewoz_osob,transport_drogowy,przepisy,inspekcja_transportu_drogowego.html

Podziel się!
Posted by TransportPrecyzyjny.pl in Transport, 0 comments
Load more